Mijn indruk is dat dit jaar de herfst geler is dan anders. Vooral de linden vormen een fel gele streep die je uit de verte al ziet. Rechtsboven: de Parrotia Persica; midden: de Mispel; links onder de Moerbei en rechtsonder: een bijzondere eik met wilgen-achtige bladeren.

 

Ochtend nevel achter de Gaura en de Sedum

De herfststijloos (het uitzicht uit de schoppe), hulst langs de weg, de cyclaampjes die overal in kleine polletjes opduiken en een van de hortensia’s, die zeer matig hebben gebloeid dit jaar.

Het grasveldje links van het terras van de schoppe hebben we ingezaaid met een weide bloemenmengsel van de Cruydhoeck. De cichorei is enthousiast opgekomen. Leuk om iedere keer weer te speuren naar nieuw spul.

Door de droogte kijk je door bladerdak van de eik heen. Maar nu kun je ook goed zien hoe hoog onze Himalaya klimmer (Paul’s Himalaya musk rambler) is gekomen.

De donkerpaarse papavers links combineren mooi met het hart van de oriëntaalse papavers. Puur toeval, want de hoge donkere zijn van het type: ik bepaal zelf waar ik neerstrijk.

Ondanks de droogte toch een fleurige pergola. Wel veel gezeul met gieters.